Cultuur

De Terschellinger cultuur is vooral gevormd door de positie van het eiland als overslagplaats van goederen en veilige rede tijdens de opkomst van de VOC. De hierdoor sterk ontwikkelde handelsgeest en individualistische inslag van de huidige Terschellinger stamt wellicht mede uit deze periode. De commandeurshuizen op West-Terschelling getuigen hiervan. Met de teloorgang van de VOC zakte het welvaartspeil ook op Terschelling, maar de handel via het zeegat van het Vlie richtte zich hierna meer op de Oostzee, de walvisvaart bloeide en de kustvisserij was sterk in opkomst.

Zo doende ontwikkelde Terschelling zich met haar haven, gelegen aan de enige natuurlijke baai van Nederland, in evenredigheid hiermee. Toch waren de bewoners gering in aantal en betrekkelijk arm te noemen. Ze leefden van de visserij en boerden kleinschalig op de steeds onderstuivende stukjes gras. Andere gingen naar zee.

Zelfstandig, beter gezegd zonder veel hulp van de regering, vochten zij tegen het water aan de wadkant ten behoud van wat bruikbare weidegrond en profiteerden zij van de noordzeekust in de vorm van buit wat door het "jutten" werd vergaard. Deze manier van overleven sterkte ook diegenen die minder in staat waren om van de passerende handelschepen iets te verdienen.

De zeevaart met haar invloeden vanuit de gehele wereld vormde de jonge Terschellinger die op zijn beurt weer met verlof zijn invloed had op zijn dorpsgenoten. Het zeevaartonderwijs is niet voor niets sterk ontwikkeld op Terschelling en heeft geresulteerd in het huidige modernste Maritieme Instituut genaamd Willem Barentsz.

Dit harde bestaan vormde de eilanders tot daadkrachtige zelfstandige mensen die liever gewoon doen en een broertje dood hebben aan kouwe drukte en opschepperij. In zowel de taal, drie Friese dialecten, als de vroegere klederdracht en de oude gebruiken vinden we invloeden terug uit meerdere streken, gebieden en verre landen.

De komst van het toerisme heeft de handelsman in de eilander verder doen ontwaken. Veel kleine boeren konden na de oorlog niet mee in de zo sterk door de toenmalige regering bepleite schaalvergroting. Zij gingen over tot de verhuur van de stal als zomerverblijf en de landerijen werden camping.

De liefde voor de natuur en voor alles wat des eilands is zoals jutten, vissen, strandrijden, maar ook de gastvrijheid, eerlijkheid, burenplicht en de sociale controle zijn zaken die dit eiland kenmerken en bijdragen aan het eilandgevoel dat u als bezoeker vast en zeker zult oppikken.

Gerealiseerd door Sugarmice